Hemen Randevu Alın!
Dostunuz için size uygun gün ve saati birlikte planlayalım. Formu doldurun, ekibimiz en kısa sürede sizi arayarak randevunuzu oluştursun.
İletişim Formu
Dostunuz için size uygun gün ve saati birlikte planlayalım. Formu doldurun, ekibimiz en kısa sürede sizi arayarak randevunuzu oluştursun.
Dostunuzun Sağlığı için Bilgi Alın

Köpeklerde Deri Hastalıkları: Nedenleri ve Tedavi Yöntemleri

Son Güncelleme
Yayınlanma Tarihi

Köpeklerde deri hastalıkları, ciltte ve tüy örtüsünde kaşıntı, kızarıklık, kabuklanma, dökülme veya yaralara neden olan rahatsızlıklardır. Alerjiler, dış parazitler ve enfeksiyonlar en sık karşılaşılan nedenler arasındadır. Sürekli pati yalama, yüzünü eşyalara sürtme veya deride kötü koku oluşması da bir cilt sorununun belirtisi olabilir. Bazı hastalıklar kısa süreli tedaviyle düzelirken bazıları düzenli takip ve bakım gerektirir. Benzer bulguların kaynağını ayırt etmek için dermotoloji muayenesinde derinin görünümü, belirtilerin geçmişi ve gerekli testler birlikte değerlendirilir.

Köpeklerde En Yaygın Görülen Deri Hastalıkları

Köpeklerde yaygın görülen deri hastalıkları, alerjik hastalıklar, paraziter hastalıklar ve enfeksiyonlar olarak üç grupta ele alınabilir. Bu sorunlar bazen birlikte görülür. Örneğin alerji nedeniyle sürekli kaşınan bir köpekte, hasar gören deriye bakteriyel enfeksiyon eklenebilir.

1. Alerjik Deri Hastalıkları

Alerjik deri hastalıkları, bağışıklık sisteminin belirli maddelere verdiği aşırı tepkiyle gelişir. Kaşıntı çoğunlukla ön plandadır ve tekrarlayan kulak sorunları da tabloya eşlik edebilir.

  • Atopik dermatit: Polenler, ev tozu akarları ve küf gibi çevresel alerjenlerle ilişkili, tekrarlayan kaşıntılı bir deri hastalığıdır. Özellikle patiler, yüz, kulaklar, koltuk altları ve karın bölgesi etkilenebilir. Belirtiler mevsimsel başlayıp zamanla yıl boyunca sürebilir.

  • Pire alerjisi dermatiti: Pire salyasına karşı gelişen alerjik reaksiyondur. Özellikle kuyruk kökü, bel ve arka bacak çevresinde yoğun kaşıntı ve tüy kaybı görülebilir. Hassas köpeklerde az sayıdaki pire ısırığı bile belirgin şikâyetlere yol açabilir.

  • Gıda alerjisi: Besinlerdeki belirli bileşenlere, çoğunlukla proteinlere karşı gelişir. Yıl boyu süren kaşıntı, pati yalama ve tekrarlayan kulak iltihapları görülebilir. Bazı köpeklerde kusma veya ishal de eşlik edebilir ancak sindirim şikâyeti bulunması şart değildir.

Cornell Üniversitesi, atopik dermatitin uzun süreli bir hastalık olduğunu ve tedavinin köpeğin belirtilerine göre düzenlenmesi gerektiğini açıklamaktadır.

2. Paraziter Hastalıklar

Pireler ve akarlar, deride doğrudan tahrişe veya kaşıntıya yol açabilir. Ancak her paraziter hastalığın bulaşma şekli ve belirtileri aynı değildir.

  • Pire enfestasyonu: Pirelerin köpeğin üzerinde beslenmesiyle kaşıntı, küçük kabuklar ve tüylerde seyrelme oluşabilir. Tüyler arasında siyah tanecikler şeklinde pire dışkısı görülebilir. Pire bulunması, köpeğin mutlaka pire alerjisi olduğu anlamına gelmez.

  • Sarkoptik uyuz: Sarcoptes akarlarının neden olduğu, yoğun kaşıntıyla seyreden bulaşıcı bir hastalıktır. Kulak kenarları, dirsekler, diz arkaları ve karın bölgesinde kabuklanma görülebilir. Temas eden insanlarda da geçici kaşıntılı deri lezyonları gelişebilir.

  • Demodikozis: Normalde az sayıda bulunabilen Demodex akarlarının aşırı çoğalmasıyla ortaya çıkar. Bölgesel tüy kaybı, kızarıklık ve kepeklenme yapabilir, enfeksiyon eklendiğinde kaşıntı artabilir. Sarkoptik uyuzdan farklı olarak genellikle bulaşıcı kabul edilmez.

Köpeklerde uyuz şüphesinde akarın türünün belirlenmesi önemlidir. Özellikle yetişkinlikte başlayan yaygın demodikoziste, bağışıklığı etkileyen başka hastalıklar da araştırılabilir.

3. Bakteriyel ve Mantar Enfeksiyonları

Deri enfeksiyonları, dışarıdan bulaşan etkenlerle veya deride normalde bulunan mikroorganizmaların aşırı çoğalmasıyla gelişebilir. Alerji, nem ve deri bütünlüğünün bozulması bu enfeksiyonlara zemin hazırlayabilir.

  • Piyoderma: Derinin bakteriyel enfeksiyonudur. Sivilce benzeri kabarıklıklar, kabuklar, tüy kaybı ve kenarları pullanan yuvarlak alanlar görülebilir. Derin enfeksiyonlarda ağrı, şişlik ve akıntılı yaralar oluşabilir.

  • Malassezia dermatiti: Deride bulunan Malassezia mayalarının aşırı çoğalmasıyla ilişkilidir. Kaşıntı, yağlı görünüm, kötü koku ve zamanla deride koyulaşma görülebilir. Kulak çevresi, pati araları ve deri kıvrımları sık etkilenen bölgelerdir.

  • Dermatofitoz: Deri, tüy ve bazen tırnakları etkileyen bulaşıcı mantar enfeksiyonudur. Bölgesel tüy kaybı, kırılmış tüyler ve kabuklanma yapabilir. Köpeklerde mantar hastalığı, enfekte hayvanlarla veya kirlenmiş eşyalarla temas sonucunda insanlara ve diğer hayvanlara geçebilir.

MSD Veterinary Manual, tekrarlayan piyodermada alerjiler, parazitler ve hormonal hastalıklar gibi altta yatan nedenlerin araştırılmasını vurgulamaktadır.

Köpeklerde Görülen Cilt ve Deri Hastalıklarının Nedenleri

Köpeklerde cilt sorunları yalnızca bulaşıcı etkenlerden kaynaklanmaz. Derinin yapısı, bağışıklık sistemi ve bakım koşulları da hastalığın gelişmesinde rol oynayabilir.

Başlıca nedenler şunlardır:

  • Alerjenler: Pire salyası, polenler, ev tozu akarları ve bazı gıda bileşenleri kaşıntılı deri reaksiyonlarını tetikleyebilir.

  • Dış parazitler: Pireler ve akarlar deriyi tahriş ederek kaşıntı, kabuklanma ve tüy kaybına neden olabilir.

  • Enfeksiyonlar: Bakteriler, mayalar ve dermatofit mantarlar deride iltihaplanmaya yol açabilir.

  • Nem ve deri kıvrımları: Islak kalan tüyler ve yeterince kurutulmayan kıvrımlar, mikroorganizmaların çoğalmasını kolaylaştırabilir.

  • Tahriş ve yaralanmalar: Uygun olmayan şampuanlar, temizlik maddeleri, sürtünme ve sürekli yalama deri bütünlüğünü bozabilir.

  • Hormonal ve bağışıklıkla ilişkili hastalıklar: Hipotiroidi veya Cushing hastalığı gibi durumlar tüy kaybına ve tekrarlayan enfeksiyonlara zemin hazırlayabilir.

Köpeklerde Deri Hastalıkları Nasıl Anlaşılır? Belirtiler ve Semptomlar

Köpeklerde deri hastalıkları çoğunlukla normalden fazla kaşınma, pati yalama, vücudu ısırma veya eşyalara sürtünmeyle fark edilir. Tüyler ayrıldığında kızarıklık, küçük kabuklar, kepeklenme ya da sivilce benzeri kabarıklıklar görülebilir. Deride kötü koku, yağlanma ve hassasiyet de dikkate alınmalıdır.

Köpeklerde tüy dökülmesi, bölgesel açıklıklar veya kırılmış tüylerle birlikteyse mevsimsel dökülmeden farklı değerlendirilir. Uzun süren sorunlarda deri kalınlaşabilir ve koyulaşabilir. Her deri hastalığı kaşıntılı değildir, özellikle kaşıntı olmadan gelişen simetrik tüy kaybında hormonal nedenler de araştırılır.

Köpeklerde Cilt ve Deri Hastalıkları Nasıl Teşhis Edilir?

Köpeklerde deri hastalıklarının teşhisinde kaşıntının başladığı dönem, lezyonların dağılımı ve önceki tedavilere verilen yanıt birlikte değerlendirilir. Pati araları, kulaklar ve deri kıvrımlarının incelendiği veteriner dermatoloji muayenesinde, benzer belirtilere yol açan parazitler, alerjiler ve enfeksiyonları ayırt etmek için uygun testler seçilir. Bulgulara göre şu yöntemler kullanılabilir:

  • Pire tarağı ve deri kazıntısı: Pireler, pire dışkısı ve uyuz etkeni akarlar araştırılır.

  • Deri ve kulak sitolojisi: Alınan örneklerde bakteri, maya ve iltihap hücreleri mikroskopla incelenir.

  • Mantar testleri: Tüy incelemesi, mantar kültürü veya PCR ile dermatofit enfeksiyonu araştırılabilir.

  • Eliminasyon diyeti: Gıda alerjisi şüphesinde belirlenen diyet uygulanır, düzelme görülürse kontrollü besin denemesiyle ilişki değerlendirilir.

  • Kültür, biyopsi ve kan testleri: Tekrarlayan enfeksiyonlarda, iyileşmeyen lezyonlarda veya hormonal hastalık şüphesinde seçilir.

Amerikan Hayvan Hastaneleri Birliği (AAHA), alerjik deri hastalıklarının değerlendirilmesinde muayene, deri örnekleri, parazit kontrolü ve gerektiğinde diyet denemesini birlikte ele almaktadır. Alerji testleri ise atopik dermatiti tek başına teşhis etmez, uygun vakalarda alerjene özgü tedavinin planlanmasında kullanılır.

Köpek Cilt ve Deri Hastalıkları Nasıl Tedavi Edilir?

Köpeklerde deri hastalıklarının tedavisi, tanıya göre parazit kontrolü, enfeksiyon tedavisi, kaşıntının azaltılması veya beslenmenin düzenlenmesiyle yapılır. Yalnızca kızarıklığı baskılamak, sorunun kaynağı devam ediyorsa kalıcı düzelme için yeterli olmayabilir.

Uygulanabilecek başlıca tedaviler şunlardır:

  • Parazit ilaçları: Pire veya akar türüne uygun ürünler kullanılır. Bulaşıcı durumlarda temas eden hayvanlar, pire sorununda ise yaşam alanı da değerlendirilir.

  • Yerel deri tedavileri: Antiseptik veya mantar karşıtı şampuan, köpük ve solüsyonlar hastalığa göre seçilir. Yüzeysel bakteriyel enfeksiyonlarda yerel tedavi yeterli olabilir.

  • Ağızdan verilen ilaçlar: Derin veya yerel tedaviyle kontrol edilemeyen enfeksiyonlarda antibiyotik ya da mantar ilaçları gerekebilir. Antibiyotik seçimi gerekli durumlarda kültür ve duyarlılık sonucuna göre yapılır.

  • Alerji ve kaşıntı tedavisi: Kaşıntıyı azaltan ilaçlar, uygun vakalarda alerjene özgü immünoterapi ve tetikleyicilerin azaltılması birlikte planlanabilir.

  • Beslenme düzenlemesi: Gıda alerjisinde veteriner hekimin seçtiği hidrolize proteinli veya uygun yeni protein kaynaklı diyet kullanılır. Deneme süresince farklı ödül mamaları ve sofra artıkları verilmez.

  • Altta yatan hastalığın tedavisi: Hormonal hastalık veya başka bir sağlık sorunu varsa deri tedavisine ek olarak bu durumun da kontrol altına alınması gerekir.

Tedavi sırasında kaşıntının azalması, enfeksiyonun tamamen geçtiği anlamına gelmeyebilir. İlaçların süresi ve kontrol muayeneleri, derideki iyileşmeye ve gerektiğinde tekrarlanan testlere göre belirlenir.

Köpeğinizin Deri Sağlığını Korumanın Yolları

Deri bakımında düzenli parazit koruması, uygun beslenme ve doğru temizlik alışkanlıkları önemlidir. Günlük bakımda şu noktalara dikkat edilebilir:

  • Dengeli beslenme: Yaşa ve sağlık durumuna uygun, tam ve dengeli mama tercih edilmelidir. Deri sorunu görüldüğünde rastgele mama değiştirmek yerine alerji ihtimali değerlendirilmelidir.

  • Düzenli parazit koruması: Koruyucu ürünler, köpeğin kilosuna ve ürünün kullanım aralığına uygun uygulanmalıdır.

  • Uygun banyo ve kurulama: Köpekler için uygun şampuan kullanılmalı, banyo veya yüzme sonrasında özellikle pati araları ve deri kıvrımları kurutulmalıdır.

  • Tüy ve deri kontrolü: Düzenli tarama sırasında kabuk, kızarıklık, koku ve bölgesel tüy kaybı olup olmadığına bakılmalıdır.

  • Temiz yaşam alanı: Yatak ve bakım malzemeleri temiz tutulmalı, deriyi tahriş eden temizlik ürünleriyle doğrudan temas önlenmelidir.

Bakım düzenine rağmen kaşıntı tekrarlıyorsa veya deride yeni yaralar oluşuyorsa bir veteriner kliniği muayenesinde neden araştırılmalıdır. Aynı şikâyet için önceki ilaçları kontrolsüz kullanmak, farklı bir hastalığın fark edilmesini geciktirebilir.

Sık Sorulan Sorular

Köpeklerde kızarıklık ve kaşıntı çoğunlukla alerjiler, pireler, akarlar veya deri enfeksiyonları nedeniyle gelişir. Şampuan ve temizlik maddeleriyle temas da tahrişe yol açabildiğinden neden, muayene ve gerekli örnek incelemeleriyle belirlenir.

Kaşıntı uykuyu bozuyorsa, köpek kendini yaralıyorsa veya kötü kokulu akıntı, ağrı ve yayılan kızarıklık varsa muayene geciktirilmemelidir. Yüz şişmesiyle birlikte solunum güçlüğü, çökme veya durmayan kanama görülürse acilen başvurulmalıdır.

Köpeklerde görülen dermatofitoz ve sarkoptik uyuz gibi bazı hastalıklar diğer hayvanlara geçebilir, insanlarda da deri belirtilerine yol açabilir. Atopik dermatit ve gıda alerjisi bulaşıcı değildir, demodikozis de temasla bulaşan bir hastalık kabul edilmez.

Parazit ve enfeksiyon kaynaklı birçok deri hastalığı, uygun tedavi ve altta yatan nedenin giderilmesiyle tamamen düzelebilir. Atopik dermatit gibi kronik hastalıklarda ise amaç kalıcı bir iyileşme garantisi vermek değil, kaşıntıyı ve tekrarlayan atakları kontrol altında tutmaktır.

Tanıya göre parazit ilaçları, antiseptikler, antibiyotikler, mantar ilaçları ve kaşıntıyı azaltan ilaçlar kullanılabilir. İlaç seçimi ve kullanım süresi köpeğin yaşına, sağlık durumuna ve hastalığın türüne göre veteriner hekim tarafından belirlenir.

İnsanlar için üretilen kremler, veteriner hekim önermedikçe köpeğin derisine sürülmemelidir. İçerikleri deriyi tahriş edebilir, yalandığında zararlı olabilir veya hastalığın belirtilerini değiştirerek teşhisi zorlaştırabilir.